FOU YOUNG HIGH

Vergeten Pop Festivals deel 1

FOU YOUNG HIGH
Zwolle, 23 februari 1968

Zwolse raad stelt voormalige kerk beschikbaar voor beat-feest.

ZWOLLE - Het merendeel van de Zwolse gemeenteraad heeft zich maandagavond achter het voorstel van B.en W. geschaard om op 23 februari de voormalige Bethlehemkerk beschikbaar te stellen voor voor een beatfestival.
Dit feest, dat door de jeugdgroep Le Fou wordt georganiseerd en het Fou Young High festival wordt genoemd, wordt van 20.00 uur tot 8.00 uur gehouden.

Alleen drie leden van de PCC fractie en de Boerenpartij-afgevaardigde E. W. Put maakten bezwaar.
Het PCC-raadslid, mevr: H. W. Zuylen-Lammers zei, dat veel mensen in Zwolle aan deze kerk een wereld van 'herinneringen' bewaren en dat zij bang was, dat bij een beatfeest niet de gepaste piëteit ten opzichte van de graven die zich in de kerk bevinden in acht wordt genomen.
De heer E.W. Put merkte namens de Boerenpartij op, dat veel mensen zich eraan zullen ergeren, dat er een beatfestival in dit gebouw zal worden gehouden.

Burgemeester drs. J. A. F. Roelen onthulde de overwegingen die hebben geleid tot het besluit van het college geen bezwaar te maken.
Het gebouw heeft zijn oorspronkelijke functie al lang verloren, zei hij.
De Nederlands Hervormde Kerk heeft vijf jaar geleden het gebouw voor een gulden verkocht aan de gemeente.
Voor bet orgel betaalde de gemeente fl. 50.000 gulden.
B. en W. menen, dat nu door de functie als kerkgebouw een streep is gezet en dat de herinnering eraan de doorslag niet meer mag geven.

Fou Young High in Zwolle

De Zwolse jeugdgroep Le Fou heeft de organisatie op zich genomen van een festival, dat in Nederland slechts te vergelijken valt met "A Flight to Lowlands Paradise", onlangs te Utrecht in de Margriet hal gehouden.

Cuby and The Blizzards

Dit festival, de Fou Young High, zal 23 februari in de Bethlehemkerk te Zwolle plaatsvinden.
Het kerkgebouw stamt uit de middeleeuwen en is na een bewogen gemeenteraadsvergadering voor dit doel ter beschikking gesteld aan de Le Fou-groep.
De organisatoren hebben spontane medewerking gekregen van Bunk Bessels, de organisator van de Utrechtse "Flight".
Hij zal zorgen voor de lichtshows, welke ook te zien waren in de Margriethal.
Vanaf een midden in de kerk te plaatsen regietoren, zullen de vloeistofprojecties, filmstrips, comics en andere lichteffecten op de pilaren en muren van het oude interieur geprojecteerd worden.
Door de aard van het gebouw zal dit een wonderlijke aanblik geven.
Op twee podiums zullen de hele nacht door activiteiten ontwikkeld worden, met o.a. de volgende groepen:
Cuby + Blizzards, The Living Kick Formation met een twee uur durende psychedeliese show, The Clungels, Blues Dimension, Truce, Stage Movement, Full House en groepen waar nog besprekingen mee gaande zijn.
Verder een experimentele jazzformatie, een volksdans/muziek-ensemble uit Hengelo, de action-painter Joop Stolk uit Rotterdam, de kunstsmid Veltien met lasapparatuur, de vrolijke boer uit Kampen Jan van d'Iesseldiek, Blues Pik, een experimentele groep van de VIPP uit Deventer, de dichters happening met Simon Vinkenoog, Peter Schilperoord e.a., de magiër Joop Pellinkhof, een draaiorgel, een concert op het kerkorgel, een dames dansgroepje, etc.
Dit alles zal zich afspelen in een met wierook gevulde ruimte vol kleur en beweging.

Het doel van de manifestatie is: Oost-Nederland te ontsluiten voor deze nieuwe vorm van bezig zijn.
Ervaringen met soortgelijke manifestaties in Amsterdam en Utrecht hebben volgens de organisatoren geleerd, dat er onder de aanwezigen (geïnspireerd door de speciale sfeer) eigen happenings gaan ontstaan.
Hierdoor worden mogelijkheden geschapen om tot optimale communicatie te komen en om gebruik te maken van de in iedereen latent aanwezige creatieve en ludieke gaven.
Ter stimulering van dit verschijnsel worden er paint-in-wanden opgesteld en marktkraampjes, waar tegen geringe vergoeding allerlei attributen verkrijgbaar zijn.
Tevens zal deze popmarkt ingericht worden voor de verkoop van buitenlandse en Nederlandse underground bladen, affiches. serpentines, fruit, bloemen, verfrissingen etc.
Het entree-bewijs, dat tevens ais consumptiebon dient, kost fl. 7,50.
Een bedrag, waar de vermakelijkheidsbelasting bij is inbegrepen.
Het te verwachten (geringe) batig saldo zal aangewend worden ter stimulering van het Zwolse jeugdwerk, waarbij men denkt aan een UFO-club en de uitgave van een tijdschrift.
Het festival is voor iedereen toegankelijk, onder het motto:
"Ga er eens een nachtje tussenuit met Fou Young High". 

FOU YOUNG HIGH, Zwolle, 23 februari 1968

Cuby and the Blizzards slingeren hun geweld door de wierookmist naar de indolente massa.
Spreken met elkaar kan niet.
De galm van de kerk is verschrikkelijk.
De massa drinkt zijn consumpties en wacht.
Nog steeds, want de FOU YOUNG HIGH-popshow is dan al anderhalf uur aan de gang.
Voor het eerst is er iets dergelijks buiten de randstad.
En de aanwezigen weten eigenlijk niet zo best wat ze daar mee aan moeten.
Toen hebben ze maar broodjes gegooid naar Johnny the Selfkicker die om half negen op het podium was geklommen
(Johnny the Selfkicker staat voor u, een genie!).
Om 8 uur 's avonds was het allemaal begonnen.
Truce, uit Utrecht, speelde voor een 600 blije vogels de ouverture in de voormalige Bethlehemkerk in Zwolle, de plotseling tot popcity van de provincie gepromoveerde stad.
Truce - Guus Willemse (21):
„Ze staan er wat vreemd tegenover.
Ze zijn bang geloof ik."
Ethnomusicoloog Wouter Swets:
Ik vind het heel leuk. Maar er is één punt: dat één orkest de hele boel overstemt, is er ook
Hij speelt Balkanmuziek op zijn accordeon, geassisteerd door een tapan (soort trommel) en een Macedonische doedelzak.

Las-show
Daar is meneer Veltien. Hij geeft een las-show.
Non-stop last hij door, tot diep in de nacht.
Af en toe komen een paar fly-highers kijken.
De massa wacht maar.
Ook Cuby kan daar maar weinig aan veranderen.
C+B - Herman Brood:
"Ik vind dit gewoon wel goed voor een stad als Zwolle."
Verder nog wat C+B informatie: een nieuwe elpee.
Die komt in april.
Volgende maand een tournee naar Duitsland en een optreden op de Frankfurter Messe.
Dichter Richard Bergman, ex-Groninger, thans woonachtig in Enschede verkoopt door hem samengestelde dichtbundeltjes: Gods Only Pupil, of de lotgevallen van 'n zwartgekeken familie tijdens de drooglegging van de Verenigde Staten van Amerika in de jaren dertig.
De Zwolse wethouder voor Cultuur en Onderwijs, de heer Witvliet is ook even in de kerk.
"Als oudere begrijp je dit niet.
Het is naar mijn smaak veel te passief."
En de jongen met de Vietcongvlag!
Ik loop met de Vietcong vlag op mijn rug, omdat ik anders verraad pleeg aan de revolutie, als ik 't niet doe) noemt zich Alex, hij komt uit Twente:"Ik ben hier om mezelf te ontwikkelen. De lichtshow: fantastisch; Simon Vinkenoog (die toen nog niet was opgetreden) een zemel. De muziek valt me tegen, de sfeer is goed, ondanks het gezemel.

Clungels
Tegen elf uur beklimmen The Clungels uit Amsterdam het podium.
Zij zijn de eersten die door hebben dat je in deze kerkruimte met nu ongeveer 1500 mensen je versterkers niet helemaal moet opendraaien.

The Clungels

Daardoor voor deze kerk een echt wel fijne sound.
Met hun laatste nummer, "Hey Pretty Baby", (waarvoor ze gebruik maken van een viool, een blokfluit, een rammelaar, een afwasbak met servies een mondharmonica, tamtam, enz.) speelden ze een van de beste pop-nummers van de hele Fou Young High-show.
"Hey Pretty Baby" staat ook op hun nieuwe elpee, die waarschijnlijk in mei op de markt komt.
The Clungels over Fou Young High: „Niet sfeervol".
„De ruimte is te klein. Het is wel goed bedoeld, maar het komt allemaal een beetje verkeerd uit."
„Wel erg belangrijk", „mee doorgaan."
Terwijl sinds middernacht de Zwolse groep Blues Dimension met oorverdovend kabaal, gesteund door de dansgroep Kunst baart Kracht, speelt, (Evert v.d. Bijl, manager van de Clungels: „Kan jij nou horen wat ze zingen? Misschien zingen ze wel doppertjes met gebakken aardappelen.
Maar ik versta er niets van"), schieten wij een rechercheur aan die speurend door de kerk dwaalt.
„U bent rechercheur?" „Dat zeggen ze." „Wat zoekt u hier?" 
Rechercheur: „Wat hier gebeurt interesseert ons niets. Wij zoeken hier niets.
Alleen als er wat gebeurt. Tot nu toe is het wel gezellig." 
Om 0.12 uur lopen wij commissaris I. Bergsma van de Zwolse politie tegen het lijf.
Hij was destijds betrokken bij het in beslagnemen van de boot van Le Fou, de jeugdgroep, die nu deze manifestatie organiseert.
„Ik vind het leuk, maar lawaaierig", zegt de commissaris.
En terwijl hij wegloopt, op zoek naar zijn zoon, „die hier ook meeloopt, is er een klein vechtpartijtje tussen twee aangeschoten lieden".
Langs de wanden aan weerszijden van de kerk liggen vrijende paartjes.

Degenererend
Gerdien de Boer 18 („ik word 19") deelt foldertjes uit.
„Dat is Christus de Verlosser. Wil jij hem aannemen?".
„Ik vind dit degenererend voor de mensheid", zegt Gerdien, terwijl ze kijkt naar de menigte, die staat en soms een beetje wiebelt op grafstenen uit 1631 of uit 1577.
„Ze zijn vergeten wat eens Christus heeft gezegd." „Die blaadjes deel ik uit, omdat ik van Jezus houd en het aan iedereen wil vertellen."
Rix Wierenga (20) komt uit Groningen. „Wat zal ik zeggen? Ik vind het eigenlijk niet zo leuk.
Mensen irriteren mij. De dia's vind ik wel mooi."
Om 1.15 uur is de menigte duf en moe.
Men wacht op Simon Vinkenoog.
Jac de Heis (23) komt ook uit Groningen. „Grandioos festijn", zegt hij.
En daar is Simon. Hij gaat op het podium staan, onder het orgel, anno 1826.
„Laat je door niemand ooit belazeren", roept Simon Vinkenoog.
"Er is een nieuwe wereld die alleen kan worden geïnspireerd door kunstenaars." 
Simon Vinkenoog zegt gedichten, tussendoor doen mindere grootheden hetzelfde.
Het dichtersoptreden is afgelopen.

FOU YOUNG HIGH
Vrijdagavond 23 februari 1968 20.00 uur, Zwolle.
Op het gebouw waar deze popshow plaats vond een bordje: „Voormalige Bethlehemkerk, voorheen behorende tot Bethlehem- of Regulierenklooster; bouw aangevangen begin 15e eeuw".
Binnen: wierook, kou, twee podia. In het midden een hoge ijzeren stellage, de lichttoren.
Conclusie van het popfeest: publiek moet wennen.
Daarom meer van die shows buiten de randstad.
Je moet eraan wennen, tot je zelf mee kunt doen.
Hoera! Hierbij INSIDE-INFORMATION.
Daarvoor waren we daar.

Stage
Nu doedelzakmuziek op twee fronten.
Nog steeds onverminderde lichtshow, dia's van vloeistoffen, filmpjes.
Dan komt Stage Movement uit Arnhem.

Ongeveer tegelijkertijd begint op een ander podium Art. 461 uit Wolvega te spelen.
Art. 461 speelt het hardst.
Maar ook het best?
D. van der Veen (20), manager van Art. 461 zei later:
„Vanavond kreeg ik een aanbod voor een single.
Nee, de maatschappij mag ik niet noemen.
Ik moet kiezen tussen een elpee of een single in augustus bij twee maatschappijen." 
Art. 461 gaat vanaf volgend jaar juni volledig full-prof spelen.

Stage Movement is een schoolbandje. Met een heel beperkt repertoire.
Maar de manier waarop solo-gitarist Jouk Malser (17) "Hey Darling" van Spencer Davis speelde belooft wellicht meer.
Om 4.15 uur begint een zestal oudere heren met flesjes te gooien.
Ze trekken naar het artiestenkamertje en tuigen daar een dichter en een gitarist af.
Peter Schilperoord, de 23-jarige organisator, springt op een podium en vraagt de politie in de zaal om assistentie.
Ofschoon er rechercheurs in de kerk rondlopen, reageren zij niet.
„Er was geen reden tot ingrijpen", zei de Zwolse politie later.
De vechtenden kunnen tenslotte buiten de kerk worden gezet.

4.35 uur. The Living Kick Formation, een van de beste popgroepen uit ons modderlandje.
Die faam maken ze volledig waar.
Op het podium bewegen een paar meisjes van Kunst baart Kracht wild met hun geluiden mee.
Het einde van Fou Young High: action-painter Joop Stolk.
Met begeleiding van The Living Kick schildert hij, met z'n handen op een groot wit doek.

Thema

Living Kick Formation

5.30 uur. Fou Young High is afgelopen.
stand by, fly high, hadden we gedacht.
Maar het was nog niet eens een Flight to Lowlands, zoals in Utrecht enige tijd geleden.
Bij die manifestatie rustte de gehele organisatie bij Bunk Wessels.
Hier verzorgde hy de lichtshows.
En Bunk gaat door op dit thema.
Op 29 maart, „A wonderful dream in happiness", in Tivoli in Utrecht.
„In alle hoeken van het land moeten dit soort manifestaties komen.
Dit keer liep het uit de klauwen, omdat het publiek zich teveel overgaf aan de drank in plaats van aan het gebodene."

Fou Young Home
Zaterdagmorgen 6 uur.
De Zwolse stationschef kijkt nog wat slaperig, maar vooral verbaasd.
In zijn station bevinden zich een goede honderd Fou Young High-gangers op thuisreis.
Zij wachten op de eerste treinen, die pas tegen 7 uur gaan rijden.
De meesten zitten tegen de muren van de stationshal.
Een groot deel van hen heeft het moede hoofd laten hangen en slaapt.
Was Fou Young High niet voortdurend even vermakelijk, vermoeiend was het in ieder geval weL

De vooraanstaande Zwollenaren, die in de zeventiende en achttiende eeuw in de Bethlehemkerk werden begraven, hebben zich  op vrijdag 23 februari waarschijnlijk in hun graf omgedraaid.
Na het Amsterdamse 'Hai in de RAI', en de Utrechtse 'Flight', heeft Zwolle haar Fou Young High festival gehad.

Na een rumoerige raadsvergadering mocht de informatieve jeugdgroep 'Le Fou', die wordt aangevoerd  door de 23-jarige Peter Schilperoord, de Bethlehemkerk, het oudste bouwwerk van Overijssels hoofd stad huren voor vijf tientjes.

Van 's avonds acht tot zeven uur in de morgen duurt het popgebeuren dat de pretentie heeft 'groots' te zijn.
En ze zijn er met z'n duizenden.
Acht meer en minder bekende beatgroepen doen verschrikkelijk hun best.
Er wordt brood en fruit gegeten, bier gedronken, gedanst.
Om twaalf uur vinden vijfhonderd aanwezigen het welletjes en zij verlaten het duistere en kille kerkgebouw.
De fut is er een beetje uit.
Alleen de lampen op het podium in het midden floepen nog steed aan en uit.
Lichteffecten weet je wel.
O ja, en op de muren verschijnen steeds opnieuw immense zeepbellen: vloeistofprojecties van Bunk Bessels, de man die de Flight in Utrecht ook al organiseerde.
Onderaan de regfietoren zijn van planken en kruispoten kraampjes gemaakt, waar binen -en buitenlandse undergroundbladen, affiches, limonades in plastic bekertjes, belegde broodjes, sinaasappelen en bananen, serpentines en bier worden verkocht. Ondanks activerende pogingen van de organisatoren ontstaan er geen happenings.
Het blijft bij wat hossen op beat-klanken.
Verder is de menigte totaal passief.
En van de volgens de leiding beslist aanwezige kreatieve en ludieke gaven is niets te merken.
Het gekke is dat de meesten het feest toch leuk blijken te vinden.
'Maar ja', merkt een jongen nadenkend op, 'Wij noorderlingen springen nu eenmaal niet zo gauw uit de hand; wij blijven onszelf'.
Echt vervelend wordt het even als Johnny the Selfkicker ten tonele verschijnt.

Kunst baart Kracht

Terwijl hij uit eigen werk citeert spatten etenswaren zoals broodjes en fruit uiteen tegen de muur achter hem.
Toch nog een geringe happening dus.
Na sluitingstijd der Zwolse cafees om een uur of half drie dreigt het nog even stuk te lopen.
Een aantal aggressleve veertigers komt de kerk binnen, de controle is allang naar huis.
Hun greep naar de macht mislukt.
De jeugdige meerderheid wijst hen de deur.
En ze gaan.
Wanneer de groep 'Blues Dimension' het podium beklimt, laait het enthousiasme weer wat op.
Maar dat kan ook best gelegen hebben aan het dames dansgroepje Kunst baart Kracht, uit Amsterdam.
De menigte is helemaal niet meer te houden wanneer Peter Schilperoord aankondigt, dat Phil BIoom zal komen.
Maar Phil komt niet.
Simon Vinkenoog is er wel.
Hij doet in de verte iets vaags en wordt nauwelijks door het publiek opgemerkt.
De vloer van de kerk blijft niet schoon het wordt steeds smeriger.
De plavuizen zijn nat en glad van het condenswater.
Er ligt veel afval.
Bij de ingang van de kerk staat nog steeds kunstsmid Veltien.

Peter Schilperoort

De man draagt een pak, dat hij heeft beschilderd met zilververf; heel fraai.
Zijn grote bos haar heeft hij in staartjes samengebonden.
Hij heeft het erg druk met het aan elkaar lassen van ijzeren staven.
Iedereen, die het waagt te dicht bij hem in de buurt te komen, gooit hij met water.
Ook is er een man, die de ganse nacht met een heuse doedelzak voor de buik door de kerk huppelt.
En nu we het toch over muziekinstrumenten hebben, mogen we de grote accordeon, die door een klein mannetje getorst wordt, niet vergeten.
Het publiek loopt interesseloos rond.
De grote Bunk Bessels van de 'Flight' zegt erover: 'Voor mij is het feest geslaagd door de goede wil van de organisatie. Het is uit de hand gelopen; maar dat ligt aan het publiek. Ze hebben zich teveel overgegeven aan de drank en te weinig aan het gebodene'.
Maar de pils was toch ook geboden, of niet soms?
Als je het ons vraagt was de hele Fou Young High één brok anti-carnaval.
En dat noemen ze dan pop-gebeuren.

Persoonlijke herinnering van een bezoeker:
Tja, dat popfestival. uiteraard ben ik daar geweest.
Ik zat toen in het derde jaar van de detailhandelsschool en ben ik met een paar kornuiten van de school daar naartoe geweest.

Zwolle zag met name uit naar de clash tussen het Zwolse Blues Dimension, de trots van Zwolle en Cuby and the Blizzards.
Geen idee of onze Herman daar toen in speelde.
Uiteraard vonden wij in Zwolle dat Blues Dimension Cuby van de mat speelde.
Feit is wel dat Blues Dimension later ophield te bestaan omdat de musici, Herman van Deinum en Hans Lafaille werden ingelijfd bij Cuby.
Het was een groot feest, zoiets hadden we uiteraard nog nooit meegemaakt in Zwolle.
Het fijne staat mij ook niet meer bij, toen waarschijnlijk ook niet vanwege forse alcoholinname.
Mijn ouders vonden mij en mijn kornuiten de volgende morgen op de huiskamervloer, slapend.

Grappig dat er zo moeilijk werd gedaan over de kerk c.q de graven.
Die waren uiteraard al eeuwenoud en daar was al een paar eeuwen overheen gelopen door kerkgangers.
De Broerenkerk in Zwolle is tegenwoordig, net als een kerk in Maastricht een boekhandel.
De kerk van het festival is, zag ik recent toen ik naar de Fundatie was, een sushirestaurant.
Niet erg uitnodigend met neon boven de kerkdeur.
Recent las ik een artikel over de wettelijke verplichting die destijds werd ingevoerd om te stoppen met het begraven in kerken, liever direct buiten, maar beter nog op grote afstand van de kerk. De kerken zouden veelal naar lijkenlucht geroken hebben en soms ziekten veroorzaken.
Lijkenlucht was misschien bij de katholieken nog wel met wierook te onderdrukken, maar dat ging uiteraard niet op bij de protestanten.
P. Walhout, dec. 2017

Bronnen:
Nieuwsblad van het Noorden, De Telegraaf, Trouw, De Vallei, Elburgse Courant, eigen archief.

VLIELAND

Als peuter en kleuter ben ik een aantal malen met vakantie op Vlieland geweest.
Een paar dingen weet ik nog, hoewel ik maar een paar jaar oud was.
Vanuit Leeuwarden moesten we een keer met een houten goederentrein naar Harlingen, gewoon staan in zo'n rijdende keet. De boot naar Vlieland ging maar tot halverwege de Waddenzee, daar moesten we overstappen op een kleiner schip.
De steiger bij Vlieland stond op houten palen, met vlonders eroverheen.
Mijnheer Glas, van het hotel waar wij verbleven, stond ons op te wachten.
Onze kamer was niet al te groot, en ik moest vroeg naar bed. In het hotel rook het naar kippensoep en gekookte eieren. Ook had ik een Duits vriendje, die Jürgen heette, maar dat verstond ik niet, ik noemde hem 'Jurken'. We hebben samen meegedaan aan een wedstrijdje koekhappen, ik weet nog dat ik niet zo gecharmeerd was van de blinddoek.
Het Noordzee strand was immens groot, zeker voor zo'n klein kereltje. Bij Pa achterop de fiets, naar het strand om in een verroest scheepswrak te kijken, wat jaren geleden aangespoeld was. En schuilen tegen de regen ergens onder een afdakje bij de heidevelden. Ook herinner ik mij nog dat ik in mijn 'zondagse' grijze prikbroek op de waddendijk liep, en niet naar beneden durfde om naar schelpen te zoeken..
Er was ook een meer op het eiland waar goudvissen inzaten, en dat waren er niet een paar, maar heel veel, je zag ze duidelijk zwemmen in het water.
Pas eind jaren negentig ben ik voor de eerste keer weer teruggeweest, toen ik een 'weekend Vlieland' voor mijn verjaardag kreeg. We hebben toen het hele eiland weer verkend. Nog steeds kom ik er graag, ook omdat vrijwel alle Hollandse landschappen op Vlieland voorkomen, uniek op zo'n kleine oppervlakte (zo'n veertig vierkante kilometer). Het eiland is in mijn beleving niet veel veranderd, het dorp is natuurlijk veel drukker geworden, maar daarbuiten is het nog rustig. De Vliehors 'de Sahara van het noorden' is mijn favoriete gebied, samen met Kroon's polders, waar zich een aantal hoogwatervluchtplaatsen voor wadvogels bevinden en waar ook orchideeën en parnassia is te vinden. Vlakbij de polder bevindt zich de enige kwelder op Vlieland: de Posthuiskwelder. In de winter grazen de IJslandse paarden hier. In de natste en zoutste plaatsen komt de eetbare zeegroente zeekraal voor.

ALLAH_LA'S Paradiso

Toegift van de Allah-La's in Paradiso op 4 december 2012.

"We're from L.A., so we're late ...", zo begroette Miles het publiek in de Kleine Zaal van Paradiso bij het debuut van de Allah-La's in Amsterdam op 4 december.
Intro van "Don't you forget", en in een kwartier of drie werd de debuut CD afgewerkt.
Mooi geluid, vooral de sologitaar sprak mij aan, eenvoudig en helder. Zo nu en dan werd de fuzzbox aangeschopt, waardoor het totaalgeluid wat agressiever werd, maar over het algemeen een mooi, relaxed optreden.
De band werd teruggeroepen voor een toegift, die hiernaast staat.
Fien kon de setlist bemachtigen, gelukkig geen computer uitdraai.

Sinds 2008 bestaat de band:
Miles Michaud: zang, gitaar
Pedrum Siadatian: zang, elektrische gitaar
Spencer Dunham: zang en bas 
Matthew Correia: zang, slagwerk
met in Paradiso als speciale gast:
Jacco Gardner

FLYING BURRITO's INTERVIEW

In november 1970 kwamen The Flying Burrito Brothers voor het eerst naar Nederland voor hun eerste Europese toernee. Wij zijn naar het Concertgebouw geweest voor hun optreden. Ook werd er een televisie optreden gedaan, en kregen ze een prijs voor hun eerste album "The Gilded Palace of Sin".

Hier een kort interview wat bij mijn weten nooit uitgezonden is.

SHIMMY DISC EUROPE

Zomer 1988 werd er door Semaphore contact gelegd met Kramer in New York om distributie voor zijn Shimmy Disc te gaan doen.
Dat resulteerde uiteindelijk in de onderstaande releases op het Shimmy Disc Europe label.

1988:
SDE 8801 DLP Bongwater - Double Bummer
SDE 8802 LP Jad Fair and Kramer - Roll Out The Barrel


1989:
SDE 8901/DCD-1 Bongwater - Double Bummer+
SDE 8905 CD/LP Velvet Monkeys - Rotting Corpse Au Go Go
SDE 8906 CD Shockabilly - The Ghost Of Shockabilly
SDE 8907 CD B.A.L.L. - Bird/Period
SDE 8908 LP Galaxie 500 - Today
SDE 8909 CD/LP B.A.L.L. - Trouble Doll
SDE 8910 CD Gwar - Hell-O!
SDE 8911 CD Fred Lane - From The One That Cut You + Car Radio Jerome
SDE 8911 LP Fred Lane - From The One That Cut You
SDE 8913 CD/LP When People Were Shorter And Lived Near The Water - Bobby
SDE 8914 CD/LP Shockabilly - Live "...Just Beautiful"



1990:
SDE 9015/CD/LP Daniel Johnston - 1990
SDE 9016 CD King Missile - Mystical Shit / Fluting On The Hump
SDE 9016 LP King Missile - Mystical Shit
SDE 9017 CD/LP Bongwater - Too Much Sleep
SDE 9018 CD B.A.L.L. - Hardball / B.A.L.L. Four (CD) 1990
SDE 9018 LP B.A.L.L. - (Four) Hardball (LP) 1990
SDE 9020 CD Rebby Sharp - In One Mouth And Out The Other
SDE 9021 CD/LP Various - What Else Do You Do? (A Compilation Of Quiet Music)
SDE 9022 CD Walkingseeds - Bad Orb, Whirling Ball
SDE 9024 CD Various - The 20th Anniversary Of The Summer Of Love 1987-1967
SDE 9025 CD Ruins - Stonehenge
SDE 9026/CD Shockabilly - Vietnam / Heaven
SDE 9028 CD Various - Rutles Highway Revisited (A Tribute To The Rutles)
SDE 9029 CD Jellyfish Kiss - Animal Rites
SDE 9030 CD Dogbowl - Tit!, An Opera



1991:
SDE 9131/CD Boredoms - Soul Discharge & Early
SDE 9132/CD Tinklers - The Casserole
SDE 9133 CD Tuli Kupferberg - No Deposit, No Return / Tuli & Friends
SDE 9134 CD Bongwater - The Power Of Pussy
SDE 9135 CD Dogbowl - Cyclops Nuclear Submarine Captain
SDE 9136 CD John S. Hall & Kramer - Real Men

1992:
SDE 9237 CD/LP Daniel Johnston - Artistic Vice
SDE 9238 CD/DLP Ween - The Pod
SDE 9239 CD/LP Bongwater - The Big Sell-Out
SDE 9240/CD/LP Lida Husik - Bozo
SDE 9241 CD/LP Perverted by Desire - La Sigla Del Sadico Esperto

Tentoonstelling

God Save The Queen - Kunst, kraak, punk: 1977-1984 from CentraalMuseum on Vimeo.

God Save the Queen
Kunst, kraak, punk: 1977-1984
CENTRAAL MUSEUM, Utrecht van 3 maart 2012 t/m 10 juni 2012

REÜNIE BETERCORE

Acht oktober werd er in Alkmaar het festival 'Parkhof on Tour' georganiseerd, waar ook BETERCORE een kort optreden verzorgde.
Na 10 jaar stond er weer een bezetting van deze Alkmaarse hardcore band op het podium.

Bezetting:
Reinco - brul
Maarten - zaag
Wouter - grom
Geert-Jan - hak

Hieronder de eerste drie nummers die ten gehore werden gebracht.
Het festival werd gehouden in Hal 25, een enorme ruimte in Overstad.
De sfeer was prima en er zouden daar meer manifestaties georganiseerd kunnen worden. Het publiek bestond voor het overgrote deel uit ex-Parkhof gangers, het alternatieve jeugdcentrum dat vanaf het eind van de jaren zeventig, tot de sluiting in 2008 bekend stond als een broedplaats voor alternatieve muziek.

STOCKHOLM

STOCKHOLM, 20 augustus 2011



Toen we de regeringsgebouwen in Stockholm bezochten, werden we verrast door een enorme Zombiewalk.
Er deden vast meer dan duizend jongeren mee met dit spektakel. Het schijnt een wereldwijd fenomeen te zijn tegen het hersenloze winkelen en consumeren. Ik had er in ieder geval nog nooit van gehoord.
Film 1 laat de demonstratie voor her Parlement zien, met de demonstranten rond een hoofd op een staak. Daarna trekt de groep verder de oude stad in.
Filmpje 2 een zombie, helemaal in zijn rol ...

RUSS TOLMAN in Da Capo

BONGWATER

CLUB SUBURBIA

Afgelopen woensdagavond bezochten we weer eens een Club Suburbia avond in de OCCIi in Amsterdam.
Deze keer stonden KING KONG KOBRA en THE BABIES op het programma.
KKB hadden we verleden jaar als eens gezien, toen ze een onverwacht energieke set speelden met een Rockpile-achtige inslag.
Nu klonk de band een stuk strakker, al vond ik het totaalgeluid wat dichtgemetseld, en de solozang stond wel erg ver weg in de mix.
Hieronder het laatste nummer van hun set, een mooi voortdenderende rave-up.



THE BABIES zetten hun backline snel op, daarna werden we getrakteerd op een fraaie set typisch New Yorkse pop, met invloeden van The Modern Lovers, Blondie, early sixties Brill Building, The Velvet Underground en vooral THE BABIES zelf.

Cassie Ramone (Grzymkowski, -Vivian Girls) en Kevin Morby (Woods) dragen de band, maar vlak Justin Sullivan op drums ook niet uit. Beide frontlieden delen de vocalen, soms staan ze zelfs vrolijk naar elkaar te blèren. Fraaie garage pop songs met hooks en refreintjes, soms maar een minuut lang. De groep werd in de zomer van 2009 opgericht, omdat ze weer in kleinere zalen wilden spelen, wat met Vivian Girls en Woods niet meer lukte. Een nieuwe band is dan een uitkomst.
Hieronder een paar clips die ik kon opnemen, helaas was na een paar nummers, de batterij al weer leeg, maar ik hoop dat het een indruk geeft van hun repertoire.
Na een korte toegift was het optreden voorbij.




Hun debuutalbum is in februari uitgekomen (Shrimper Records), opgenomen in de huisstudio van Kevin Morby door Jarvis Taveniere (Woods).
Nummers: 1 Run Me Over / 2 Sunset / 3 All Things Come to Pass / 4 Voice Like Thunder / 5 Meet Me in the City / 6 Personality / 7 Breakin' the Law / 8 Sick Kid / 9 Wild 1 / 10 Wild 2 / 11 Caroline

BANDS IN DE WAARD

DEWOLFF gaf een fraai optreden in de Waerdse Tempel in Heerhugowaard. De band speelde zo hard, dat de broekspijpen je om je benen fladderden. Dit is een mooi stukje van een nummer waar een Theremin in gebruikt wordt. Pas drie dagen later waren onze oren weer in orde (hopen we).



Theater Cool in Heerhugowaard heeft soms inloopavonden waarbij je gratis naar binnen mag.
In december speelde de Heerhugowaardse garageband THE LA-LA-LIES er een keer.
Ik heb 1 nummer vastgelegd: "Blow Your Mind".

FLYING BURRITO BROTHERS, NEW YORK 1970

Good news coming up: Universal Music USA is releasing in late February, a limited edition of 7000 copies,
The Flying Burrito Bros. - Authorized Bootleg - Fillmore East, New York, N.Y., November 7, 1970

Right after Rick Roberts replaced Gram Parsons, joining Chris Hillman, Bernie Leadon, Sneaky Pete and Michael Clarke on stage for this live performance. Packaged in a true digipak, album notes by Chris Hillman, the songs performances include:

1. Lazy Days
2. One Hundred Years From Now
3. My Uncle
4. Cody, Cody
5. Christine's Tune
6. I Am A Pilgrim
7. Dixie Breakdown
8. Willie And The Hand Jive
9. Wild Horses
10. Feel Good Music
11. Hot Burrito #2
12. Six Days On The Road

The regular retail price will be $19.00 plus shipping and handling.
The CD will not be sold by Universal outside the USA (their decision).

Order at:
sierrarecord.net

Dus een week of drie later zaten we bij hun debuut in het Concertgebouw in Amsterdam.
Eén van de memorabele optredens uit die tijd.

Sander

Op 19 november werd Sander Jonkergouw achter zijn aanrecht gevonden, in zijn huis in Amsterdam. Plotseling overleden. Onze gezamelijke geschiedenis gaat terug naar het eind van de jaren zeventig, toen ik regelmatig bij Boudisque de wekelijkse Psychedelische verzamelplaten kwam inspecteren. Sander hield al snel de interessante exemplaren achter de toonbank, en hij wist ook de beste nieuwe Engelse en Amerikaanse import singles aan te prijzen. Mijn bestedingen daar liepen flink op.
Toen Ro Faber in latere jaren zijn eigen distributiebedrijf begon in Schagen, bemoeide hij zich daar ook mee.
Bij een bezoek aan het New Music Seminar in New York in 1988 leerde ik hem wat beter kennen. Gezamelijk hebben we heel Manhattan verkend, gelopen totdat het bloed in onze schoenen stond. De Twin Towers, Midnight Records, Tower Records, St. Marks Place met Hide-Out en Venus Records, The Knitting Factory, CBGB's en nog een aantal wat obscuurdere tenten werden bezocht.
De laatste jaren hielden we elkaar op de hoogte van nieuwe en oude alternatieve klanken. Als hij iets niet kon vinden kon ik op zoek gaan, en meestal lukte dat ook wel; Glass Family, 49th Parallel, White Rabbits, Eagles of Death Metal, The Rationals.


Hierboven een foto met onder andere Sander, zoals hij zich manifesteerde: hij was er wel, maar toch bezig met zijn eigen ding.

Op de foto zien wij, naast Sander (ook wel 'Vlaai' genoemd vanwege zijn afkomst), Johan Visser, Bram Kloos, broer van Jan Kloos van CCC inc. en een toenmalige studie vriend van Johan die hij bij Boudisque haalde in de zelfde tijd als Sander. Bram deed bij Boudisque o.a. de export en had zijn eigen Metal-label opgezet. Tesamen met Ro Faber vormde Bram het illustere Boudisque duo 'Snuf & Snuitje' vanwege praktijken gericht op poeder in het algemeen.
Op de voorgrond Richard Zijlstra ('tandje' genoemd, vanwege de allerlaatste eenzame tand die hij in zijn mond over had, we hadden echt medelijden met dat tandje ... zo eenzaam in die (grote grote) mond...) ook werkzaam in de winkel van Boudisque en later actief bij VPRO Radio met o.a. zijn Radionome programma, gewijd aan 'interessant', 'vernieuwende' electro wave, etc....

Johan: De foto is genomen thuis bij Ruud Jacobs, toenmalig eigenaar van Boudisque op een van zijn feestjes. Dit moet zo ongeveer 1977 zijn geweest (ik denk dat ik mijn luchtgitaar virtuositeit hier aan het daglicht stelde tijdens het draaien van een nieuwe punk single), in ieder geval word er op het moment van de foto een stevige gitaarplaat gedraaid, anders sta ik er niet zo mallotig op. Maar als ik Bram (LedZep fan) zo naast me zie staan in zijn karakterestieke Robert Plant houding, kan het ook zijn de we hier de toenmalig nieuwe LED ZEPPELIN aan het draaien waren.

De laatste tijd zaten we voornamelijk bij De Zwart aan het Spui, als ik wat tijdschriften bij het Nieuwscentrum had gebracht. Je had dan de eerste keus. Jij aan je pils en ik aan de koffie, want ik moest nog werken.
Jammer vlaflip, iedere keer als ik in de Jordaan kom verwacht ik je nog tegen te komen, zoals zo vaak gebeurde.

26 juni 1971 - Amsterdamse Bos

Op 26 juni 1971, in de nadagen van de flowerpower, organiseerde Berry Visser van Mojo Concerts in samenwerking met onder meer Paradiso, het eerste grote Nederlandse Free Festival in het Amsterdamse Bos. 

Zo'n 40- tot 60.000 bezoekers verzamelden zich om in de stromende regen te luisteren naar optredens van o.a. Pink Floyd, CCC Inc., America en Humble Pie. 

Met een groep hebben we het Free Concert ook bezocht. Toen we laat in de ochtend aankwamen, was het nog redelijk weer, maar al snel begon het te hozen

Het klopte organisatorisch niet helemaal, want al direct na het testen van de apparatuur bleek dat het podium onder stroom stond. 

Het gevolg was dat het driemanschap America pas rond 13:15 uur kon beginnen. 

Lievige muziek in de traditie van CSN&Y. 

Er werd ongeveer een half uur gespeeld, maar omdat er akoestisch gemusiceerd werd was het niet overal goed te horen.

Hierna begint het lange wachten, maar liefst 2 1/2 uur op de volgende band, zodat Humble Pie pas rond 16:30 uur het podium betreed. 

In de tussentijd stortbuien, maar geen muziek.

Humble Pie geeft een goed optreden, waar vooral Steve Marriott een groot aandeel in heeft, maar het publiek reageert nogal mat.

Door het grote tijdverlies wordt uiteindelijk besloten om Pink Floyd te laten spelen.

Het duurt toch nog ruim anderhalf uur voor ze eindelijk kunnen beginnen. 

Het optreden begon pas rond 19:15 uur wat er voor zorgde dat het grootste gedeelte van het publiek al was vertrokken.

Ruimtelijke muziek, vakkundig gebracht door de bandleden. 

Er werd zelfs nog een toegift gegeven.

Er werden de volgende nummers gespeeld:

1. Careful With That Axe, Eugene (11:19)

2. Cymbaline (8:50)

3. Set The Controls (11:35)

4. A Saucerful Of Secrets (18:25)

5. The Embryo (8:52)

en werd prima ontvangen. 

Hiervan verscheen onlangs onderstaande CD.

JAVA 1921-1928

Amsterdam 1921, bij het vertrek van de familie Jansen naar Nederlands-Indië: Oom Zwart, Oom Joop, moeder, vader, Lulu, Oma Schake en 3 onbekenden.


Wat foto's uit de kindertijd van mijn schoonmoeder Hennie Jansen-van Capelle.

In 1921 trouwden mijn ouders (vader: Hendrik Karel Christiaan Jansen; moeder: Maria Magdalena Schake) in Amsterdam, en vertrokken al spoedig naar Nederlands-Indië.
Ze woonden de eerste tijd in Pemalang, waar vader beheerder werd van een postkantoor aan huis.

























In Pemalang in de tuin:
Lulu (halfbroer), Joop, vader, moeder.

Als eerste werd (Johannes) Joop geboren, en daarna Elisa Charlotta Johanna (Lies). Het gezin vertrok al spoedig naar Bandung, waar op 2 september 1926 Hendrika Maria Jansen (Hennie) geboren werd. Inmiddels was vader Jansen gepromoveerd tot hoofdcommies op het postkantoor in Bandung.

























Omdat tropenjaren dubbel telden, kon het gezin al in 1928 terug naar Nederland, waar vader Jansen op 45 jarige leeftijd met pensioen ging.
Na een jaar in Amsterdam gewoond te hebben, waar Bert werd geboren, vertrokken we naar Bilthoven, waar Fred ter wereld kwam. Later (1934) kocht mijn vader een huis in De Bilt, waar Astrid werd geboren.



























Hennie, Ma, Lies in de tuin in Bandung (1926)

Opnieuw: De Soos

Op 5 juni werd er in Veenendaal een kleine bijeenkomst van oud Soosleden gehouden met de bedoeling:
het verzamelen van
- Fotomateriaal, periode 1965-1971, het liefst gerelateerd aan het Soos- of Hoekelum gebeuren, maar andere spullen, met als onderwerp cultuur, politiek of andere vormen van nuttig of onnuttig vermaak zijn ook welkom, net als knipsels met dezelfde onderwerpen. We zullen het materiaal ter plaatse inscannen, dus het kan direct weer mee naar huis, en het is ook niet nodig om fotoboeken te plunderen, neem gewoon het hele boek mee.
- Verhalen, herinneringen en anecdotes zijn ook welkom. Ter plaatse worden ze genoteerd.

Door de interaktie die misschien ontstaat, komen er hopelijk meer herinneringen naar boven, als wanneer je in je eentje zit te peinzen.

Dus: welkom vanaf ongeveer 16.00 uur bij Bas en Ellen van Capelleveen in Veenendaal.

Deelnemers:
Carien Maas
Marjo Oskam
Marijke van Rijswijk
Jacob Brederveld
Frits Davelaar
Nel Hootsen
Han Troost
Henk Prummel
Bas en Ellen van Capelleveen
Fien en Gerard Davelaar


Gerard:
Het was een gezellig gebeuren. Leuk om met iedereen weer eens van gedachten te wisselen. Veel mensen hebben elkaar in geen 35 jaar gesproken, en zoals zo vaak vielen al die jaren vrijwel direkt weg, en zat er weer een vertrouwde groep bij elkaar. Voor mij waren jullie niet veel veranderd. De jaren laten natuurlijk hun sporen na, maar ik herkende iedereen direkt. Jakob had mooie verhalen over zijn 'eenzame' boottochten rond het Verenigd Koninkrijk, Han speelt nog steeds jazz en Henk heeft nog altijd ideeën waar hij allerlei mensen bijzoekt om ze uit te voeren.

De informatie die naar boven kwam heb ik als volgt verdeeld:



De informatie van Han Troost is verwerkt in een ouder stukje over jazz op Veens Lawaai

De foto's van Henk Prummel van het bakken van echt stokbrood aan de Slaperdijk, passen niet op Veens Lawaai, daarom zijn ze hier verderop te vinden.
"De niffs nu eens in een natuurlijke omgeving"' zou Marijke zeggen.
De foto's geven mooi aan hoe we er in die tijd bijliepen: suède Clarks, nauwe broeken, pullovertje, en een lange jas, voor alle onderdelen moest er noest onderhandeld worden voordat er tot aanschaf overgegaan kon worden. Ik ben nog altijd nieuwsgierig naar de foto waar Frits in zijn nieuwe PAARSE overhemd met hoge tabcollar poseert, achter in de tuin aan de Colijnstraat.

Nel was gelukkig in staat om veel namen te geven van de mensen die op de foto's staan in het Soosverhaal.
Op een later tijdstip zal ik de gegevens invoeren, zodat er in Google ook op de foto's gezocht kan worden.
Carien had een grote stapel plakboeken mee, daar zat helaas geen soosmateriaal in, maar wel een aantal Tsjechoslowakije foto's die ik nog nooit gezien had. Wat de 'kleutersoos' betreft zijn we dus niets opgeschoten, omdat Warner ten Kate helaas niet aanwezig kon zijn.
Van de meegebrachte etenswaar werd ook gretig gebruik gemaakt, maar toch was er veel over.

Zijn er, behalve de foto's van Henk, door andere mensen ook nog plaatjes geschoten? Het viel mij op dat we allemaal zo ernstig keken op Henk zijn foto's.

Marijke:
Ook ik vond het heel erg leuk om jullie te zien. 'k Vond het jammer om te horen dat Evert en Sonja op vakantie waren. Met de familie "Epi" hebben we ook ooit nog vakantie in Frankrijk gehad. Met de 3-ling en Rob en Eva en mijn eerste spruit. Klopt dat? Frits waar was jij?
Ik herinner me een natte camping, met volgens mij ook mijn schoonzus en familie. Evert en Sonja ook leuk om van jullie te horen.
Iedereen was heel herkenbaar; Prummel -jij maakte de uitzondering (voor mij) ..... volkomen onherkenbaar. Leuk in wat je vertelde; "leuk" is vast geen goede connotatie ; jij gaf aan je veelheid in relaties. Beetje zoekend en ....... gevonden.
't Lijkt me leuk om elkaar weer te ontmoeten. Nu was de insteek -ontmoeten -info verzameling m.b.t. opdracht Gerard. Gerard hebben we voldaan of wil je meer ?


Nel:
Ten eerste hartelijk dank voor de aanzet om als "de jeugd van toen" elkaar weer te ontmoeten! Ik vond 't erg gezellig en bijzonder om zo van ieder te horen hoe zijn/haar leven de afgelopen jaren verlopen is.
Hoe anders kunnen levens lopen! Met Henk Prummel als 1 van de markantste.
Dat we verder konden praten, alsof we gisteren gestopt waren.
Wat voor mezelf vooral duidelijk werd was, dat ik me realiseerde hoe belangrijk die periode van de Soos en daarom heen, geweest is in allerlei opzichten.
Het bezig zijn met allerlei maatschappelijke onderwerpen, de muziek, als jeugd met elkaar, stiekem dingen doen enz.
Jouw verhaal (en dat van ons) breidt steeds verder uit en zaterdag zijn er weer wat stukjes aan toegevoegd.
Ik vind het knap dat je al zoveel bij elkaar hebt geschreven over de periode van 60 - 70 in Veenendaal.
Nogmaals bedankt, ook voor het mooie boekje, en misschien weer eens tot ziens!


Henk Prummel:
Mag ik jullie nog hartelijk danken voor de gastvrijheid van zaterdag, het was voor mij een geslaagde middag.
Leuk jullie weer eens gezien te hebben, misschien komt er nog iets meer uit in de toekomst. Ook bedankt voor de CD van THE SWEET INSPIRATIONS. De hele terugreis geluisterd naar de muziek, en je heb het voor elkaar gekregen dat ik twee keer de afslag gemist heb doordat er leuke herinneringen naar boven kwamen, ook vroeger kwam dat regelmatig voor.
P.S. Kon alles nog mee zingen na 40 jaar ...

Bas:
Er zijn zaterdag een aantal mensen geweest die met fototoestellen liepen te zwaaien en ze soms ook nog wel eens gebruikten. Frits vond het jammer dat hij zijn fototoestel niet bij zich had en dus geen plaatjes van deze reünie. Hierbij dan ook een verzoek aan de plaatjesschieters om deze even naar iedereen te mailen, dan kan men zelf wel bepalen welke faces een bestaanrecht hebben in haar of zijn archief en welke direct worden gewist, want zoveel eminence grise bij elkaar zou wel eens teveel van het goede kunnen zijn.


Marjo:
Ernstig en bedaard, toch mensen op leeftijd? Ha ha. Maar het was mij ook opgevallen terwijl mijn herinnering van de avond toch vooral vrolijk was!
Maar prima hoor om de foto's te plaatsen. Volgens mij heeft Carien ook foto's gemaakt.
Leuk om nog eens te herhalen!

Jakob:
Ik kijk met plezier terug op ons weerzien na al die jaren.

Stokbrood aan de Slaperdijk

- Vrijdag 4 april 1969 - Henk Prummel had bij de padvinderij gezeten, en leerde daar het echte stokbrood bakken.
Hij wilde dat graag met zijn vrienden delen. Ze besloten toen om op een middag naar de Slaperdijk te gaan, om een vuurtje te stoken en de opgedane kennis over te dragen. Ter plekke werd wat kreupelhout verzameld en een aantal verse takken van schors ontdaan. Het meegebrachte brooddeeg werd om de geschilde takken geboetseerd en daarna werden de takken boven het vuur gehouden om zo het deeg te garen. Dat nam behoorlijk wat tijd in beslag, en op de foto's is te zien dat er genoeg tijd over was om wat gymnastische toeren en een dansje uit te voeren. Toen we dachten dat het brood klaar was, smaakte het inderdaad in de verte naar stokbrood, maar dichtbij toch echt naar boomschors.

THE ROUSERS

Het TV debuut van de Noordhollandse formatie uit Broek op Langedijk THE ROUSERS, tot nu toe een onvindbare clip. Susan's Day verscheen op single in 1980 (Torso)
Bezetting: Cock de Jong - Zang, gitaar; Jan de Jong - Drums; Rob Marienus - Bas; Bonne Zigtema - Zang en Wieb Zigtema - Gitaar

Nog wat extra info is te vinden op:
http://lostbands.blogspot.com/2006/04/rousers-thought.html



The Rousers, opgenomen in Tübingen, Duitsland op 12 december 1981, met het nummer "Anger". Nu als driemansformatie: Cock en Jan de Jong en Wieb Zigtema.



Dit is de toegift: "Stop, Stand Still". The Rousers zaten in het voorprogramma van The Comsat Angels.

DEIFICATION 1997

Deification - Blasphemer

Opgenomen tijdens de voorrondes voor de Grote Prijs 1997, op het Han Fortman college in Heerhugowaard. De datum: 14 februari. Voor een publiek van 32 fans en ongeveer 300 geschokte en oren dicht houdende toeschouwers.

Bezetting:
Mark Molenaar - Voice
Lennart Engel - Drums
Michael Eigeman - Guitar
Sebastiaan Mol - Bass
Geert-Jan Davelaar - Guitar, Vocals, bloodspitting
Special guest:
Nancy Pater - Victim

Het was een lange zit, met ongeveer 30 deelnemende groepen/zangers en zangeressen.
Deification speelde halverwege de avond en was de enige groep die voldeed aan de criteria verrassing, volume en ballen. Deze keer lukte het net niet, maar het jaar daarop eindigden ze als eerste bij de popgroepen.